نشاني جديد: كانال تلگرامي roudbarezeytoon@

 

نشاني جديد:

كانال تلگرامي  roudbarezeytoon@

متن شعر "مو روباریم روبارا خوش دارُم"

فلده کارزبارا خوش دارم

لاکه ساگِل و سوآرا خوش دارم

لویه خورتاو و نسارا خوش دارم

گنجه اسبرو کنارا خوش دارم

جوبُنِ آلشجارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی چادِر زنه صحرایا باهار

جوکنه خو جاجیما گوشه کَنار

هر طرف چم اوگنی بهشت بار

سرخ گل جوش کنه هزار هزار

کارش بنفشه زارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی سَوزه برزنه کوی و کمر

باهار عطر دپیچه همه ور

گُل امرا پُره کلکاکون پر

آفتاو زوال دم واشون سر

خوردون چخار مخارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی که باهار  بو گیره هوا

رنگ اوسینه همه دنیایا خدا

دکنه دارون جون سَوز قبا

دپیچیه کیچا بلبل صدا

توری و نسبر و سارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی کولونا گیره شنگ و شتال

آلش و پینه، خنش، خیل و کفال

سرخ منگوله کُلا اونه تیال

گل گل سر خوچورونه خشک خال

رنگ وارنگ باهارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی که برزنه سیفه بولبو

زیارم پِلنگ مش وارنگ بو

سرخ گل کولون سر سو زنه سو

سر بروره چینون جا کودی لو

باقلاک گوشوارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

وقتی گرم آشو زمین یواش یواش

گیره تا آدم زونی سرا واش

جون گیره اسپیه کند و سنگ تاش

فق و سغ مازو ی و زربین و الاش

له و سالف و چنارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

 جیریده زر دَچین و خلَ کمر

اوینه کند و دوسُلان و توئه در

کفته سِمچالَه، سِزون و سپی سر

کلاس جیرِ خونیّ و سلمه ور

سَلوار و خانیوارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

 برا گور و دولدیم و حلیمه جون

رشت رود و هرکیون و مازیون

شیموم و پشته کلورز و جوبن

علی آوا، رزِ کند و دشتِگون

 گِلورز و پاچنارا خوش دارم

مو روباریم روبارا خوش دارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ضرورت انجام يك كار پ‍‍ژوهشي تلفيقي

امروزه شمار وا‍ژه نامه هاي گويش رودبار بيش از شش است.

 خوشبختانه هر كدام از اين وا‍ژ نامه ها بر يك آبادي تمركز دارد و اين بدان معنا است كه در يك جغرافيا، دو كار به طور موازي انجام نيافته است. اما در عين حال بايد اذعانداشت كه داده هاي مشترك اين وا‍ژه نامه ها هم بسيار است. از اين رو به نظر مي رسد ديگر نياز به انجام كاري نو در عرصه ي فرهنگ وا‍ژگان رودباري نباشد، مگر آنكه كار، به معناي واقعي حرف تازه اي براي گفتن داشته باشد. 

 

همه ی واژه نامه های گویش رودبار زیتون در یک قاب

 

 

ادامه نوشته

نشانی من در اینستاگرام

 

          خوانندگان ارجمند در اینستاگرام با    

نشانی زیر در خدمت شما هستم:

 

ali_alizadeh_juboni

فيلتر عكسهاي وبلاگ روستاي جوبن؟

خوانندگان گرامي. امروز مطلع شدم بيشتر عكسهاي وبلاگ روستاي جوبن به دليل محتواي مجرمانه آنها؟؟؟ فيلتر شده است. اين وبلاگ هيچ رويكرد سياسي ندارد و تنها به بحث در باره گويش مي پردازد. اميدوارم مشكل برطرف شود.

راوی داستان طاهر و زهره خاموش شد

نصرت اله خوشدل لویه، راوی داستان عاشقانه طاهر و زهره دیروز درگذشت. 

شادروان خوشدل نخستین کسی بود که حدود 25 سال پیش، داستان طاهر و زهره را در یکی از نشریه های معتبر استان روایت کرد و گام نخست را برای شناساندن قلعه طاهر و زهره به رودباری ها و گیلانی ها برداشت. او در مقدمه این مقاله، ویژگیهای قلعه همچون ابعاد، ارتفاع، تعداد پله ها، جنس سازه و... را که خود بررسی کرده بود ذکر کرده است. دو دهه بعد، آقای رمضان حیدری لویه، داستان طاهر و زهره را به شعر درآورد و به نام منظومه جام جان در سال 92 منتشر نمود. 

آقای خوشدل ذهنی پویا داشت و به رودبار و لویه براستی عشق می ورزید. روانش شاد و یادش جاودان باد. 

 

 

يك شعر تازه

شادباش سال 96 خورشیدی

 

سال نو را به همه رودباری های گرامی شادباش می گویم. امید که سال خوش و پرباری باشد برای همه انسانها بیرون از همه مرزهای جغرافیایی، قومی، زبانی و دینی. به امید روزی که هیچ جنگی نباشد و واژه دشمن از واژه نامه ها برداشته شود و دشمنانگی ها و کینه ورزی ها دوستی شود و تفنگ ها ساز شود.

 

 

سفری به جیرنده

چندی پیش بختی دست داد  با دوست پژوهشگر همواره همراه، آقای محمدعلی جعفری دوآبسری به جیرنده رفتیم.

شهری براستی زیبا با مردمی مهربان و خونگرم که در فاصله نزدیک به 35 کیلومتری از لوشان قرار دارد. در راه رسیدن به جیرنده از امامزاده حنیفه، معدن سنگرود و روستای پاکده گذر کردیم.  جیرنده ای ها نام جیرنده را جیرین دی jirindi  می گویند. بیشتر جیرنده ای ها به دلیل نزدیکی این منطقه با استان قزوین، برای کار و... به قزوین می روند و قزوین و کرج نخستین مقاصد مهاجرتی جیرنده ای ها است. بیشتر جیرنده ای ها تا چند سال پیش در معدن سنگرود کار می کردند که با توجه به بحران های اقتصادی چند سال اخیر و تعطیلی معدن، شغل خود را از دست داده اند. سنگرود در زمان فعالیت، مایه آبادی و رشد و بلوغ اقتصادی منطقه بود.

جیرنده دو محله دارد. جیر محله که پیش از زمین لرزه همه خانه ها آنجا بودند و جور محل که تازه است و بیشتر سازه های آن، پس از زمین لرزه 69 ساخته شده است. گرداگرد جیرنده را همانند بیشتر آبادی های رودبار، کوه ها و تپه ها فرا گرفته اند. در این فصل از سال، خشک به چشم می آمد. زمین های کشاورزی و علف چینی روستا در ییلاق جای دارد که در آن به کشت گندم و جو می پردازند. سیب، گردو و فندق در جیرنده خوب بار می دهد. گردوی جیرنده نامور است ولی امسال سرما به درختان گردو آسیب زده بود و هیچ بار نداده بودند. 

جیرنده ای ها به تاتی سخن می گویند. 

جیرنده ای ها در صرف صیغه های مضارع اخباری، همچون کفته ای ها، وند تصریفی "می" را به کار می برند.

برخی از واژگان جالب به گویش جیرنده ای:

پروانه: پَل پولو

پیشانی:  تاک

خمیازه: دهان زیگرَه

سکسکه: قُدقُدَک

تشک: بِن انداز

خیش: لَت

اسب: اَسم

مارمولک: خَرتن گِلاچ

تاج خروس: سول

از لطف و یاری پژوهشگر ارجمند آقای صمد شوقی و آقای دکتر مهرگانی رییس شورای شهر جیرنده، آقای یوسف زارع و همه جیرنده ای های خونگرم و فرهنگ دوست که در این بازدید، پذیرای ما بودند و نهایت مهر را به ما داشتند سپاسگزاری می کنم.

 

 

آقایان محمدعلی شوقی، شکراله فارغی و محمدعلی جعفری دوابسری

 

  با آقایان محمدعلی جعفری دوآبسری، فرهاد مهرگانفر، داود محراب پور و شکراله رمضان پور