همچنانکه می دانید مدتی است جی میل، به سختی نفس می کشد. بنده هم از این رو مدتی بود به جی میل خودم سر نزده بودم و دیشب که پیامهای شماری از شما عزیزان را دیدم بسیار مایه ی شرمندگی شد. خواهش بنده این است که دوستان هر نظری دارند، چه در تأیید و چه در  رد، همینجا ذکر کنند و حق شماست که با آنچه در باره ی روستای شما گفته می شود موافقت یا مخالفت کنید و اگر هم ترجیح می دهید  از طریق ای میل نظر خود را ابراز کنید، از طریق یاهو بفرستید که فعلاً فتیله اش روشن است. نشانی بنده در پروفایل هست. به هر حال شمه نظر، مه چمون سر. 

ضمناً در وبلاگ شعری که تازگی به این وبلاگ لینک شده است، جدا از سیاهکاریهای خودم، شعرهای تاتی دوستان رودباری ام را با اجازه ی خودشان خواهم آورد تا ببینید و ببینیم که تاتی رودبار چه گستره ی واژگانی خیره کننده ای دارد و چه خوب هم می تواند احساسات شما را به زادگاهتان برانگیزد. ضمن آنکه در این شعرها اموزه هایی از فرهنگ و آداب و باورداشتهای آبادیهای گونه گون رودبار هست که جای دیگری نمی یابیدش. پس این سروده ها، هم از نگاه زبانشناسی ارزشمند اند، هم ادبی و هم مردم شناسی.