گفتم که به نظر بنده نامِ درست و اصیلِ شیخ محله ی جوبُن، "اُدَم" است و نام "شیخ محله" را حکماً فارسی زبانها برای این آبادی ثبت کرده اند که به قول شیون فومنی "سجل فاگیرانه خدا نسازه". آنها به دلخواه خودشان اسمی ثبت کرده اند.  نام "اُدَم"ضمن آنکه یک نام کاملاً تاتی است، با نام دیگر آبادیهای جوبُن نیز همگونی دارد. می گویید نه؟ ترجمه ی فارسی نام چهار آبادی دیگرِ جوین را از نظر می گذرانیم:  زیرِ باغ،  کنارِ مرز،  آن طرفِ مرز،   کونه ی نهر.  (بترتیب ترجمه ی بابُن، مرزکش، اسرامرز، جکین) حالا اگر این نامها را با نام "اُدَم" به معنای آن طرف بسنجید  و نیز با زیر نهر (ترجمه ی جوبُن) ، آنگاه می ببینید که جنس جور می شود.  

ضمن آنکه اُدَم تنها آبادی آن سوی دره است و کاملاً منطقی است که چهار محله ی دیگر، ساکنان آن سوی دره را "اُدَمی" صدا کنند و هیچ مشکلی هم ندارد. 

اما توجه دوستان را به این نکته هم جلب می کنم که نام "اُدَم" یگانه و منحصر به فرد است و تمایز دارد، حال آنکه شیخ محله، نام تعداد زیادی از روستاهای ایران است و نامی نیست که یک آبادی را متمایز کند. کافی است در اینترنت جستجو کنید و ببینید که چند تا شیخ محله همین پیرامون خودمان داریم: شیخ محله ی لاریجان. شیخ محله ی بهشهر، شیخ محله ی تولم صومعه سرا، شیخ محله ی فومن، شیخ محله ی شفت و الی ماشاء الـله. پس بپذیریم که همین نام "اُدَم" نامی بومی، زیبا، شایسته و برازنده است.  

جالب است که نام جوبن و آبادیهایش، در واقع هم نام و هم نشانی است و این از نظر صرفه جویی زبانی قابل تأمل است. نام هر یک از  آبادیهای جوبن، آدرس و نشانی آبادی را هم در دل خودش دارد. درست مانند قدیمها که فامیلی هرکس نشانگر شغل او هم بود و بدین ترتیب فامیلیهای چلنگر، آهنگر، قناد، چینی چیان و... به وجود آمدند. این با یک تیر دو نشان زدن است.