ناخوشی کِلکا
در این شعر، به مبانی زیباشناختی قدیم توجه شده است. امروزه مثلا زن زیبا را زن لاغر و کشیده اندام معرفی می کنند با لبهای گوشتی، پوستی برنزی و... ولی قدیم، لاغری را نشانه ی ناتوانی و بیماری می دانستند و بر این باور بودند که زن باید کمی فربه باشد. پوست سفید، چشمهای درشت، صورت عریض و پهن، بینی و دهان کوچک، گردن بلند و... نشانه ها و شاخص های زیبایی زن به شمار می رفت و من تلاش کرده ام در این شعر همان نشانه ها را احیا کنم.
ناخوشی کِلکا داره گَردِن یه وِج
را گِه شُو وشتُم کُنه مُثل زِرج
دَم اُنِ شِن گُل دَمِ کولون انار
داره خاطرخا مه مونستُن هزار
روز گویه آفتاوا بِشِه خو ایشتام
شَو گویه مایا بَمَرا خو بَرام
اَورو کَمون چَم هَرَکی قَداره
هیچ اُنِ دَم سو نِداره ستاره
ناز نازِ اَمرا کُنه بالِ لاشه
اُ بالِ لاشه دِلا آکِلاشه
دِه اِقذه نازِ مَرا گِه را شُو
هِشکسا حالی نیه گِه کورا شُو
باد اُنِ دَس سر به بیابون زنه
دریا اُنِ خاطری توفون کُنه
کِلکا مِره بوگو گِه تِه نوم چیه
تِه را شیَن اینه تِه وَشتُم چیه؟
کلکا مِره مگو تِه نوم باهاره
باهار فقط سو ما قشنگی داره
کلکا مرا مگو ته نوم ستارای
صد تا ستاره ته یه تا اشارای
کلکا مره مگو ته نوم تَرونای
صد تا ترونه ره تِه خنده وُنای
کلکا مره مگو ته نوم فرشتای
ته بار فرشته گِه ای دنیا نیشتای
کلکا مره مگو ته نوم ذلیخای
چه خِش چه بیگونه تره خاطرخای
جون اَگه خَی مِه کوفتی جون تِه پیشکَش
مُلک اَگه خَی امه جوبُن ته پیشکَش
هیچی به غیر از تو نخام از خدا
عمر اگه صد ساله نشینم ته پا
گفتنی است که فایل تصویری خوانش این شعر را در صفحه ی فیس بوک خودم گذاشته ام.
در ضمن فایل تصویری خوانش این شعر را می توانید در پایگاه رودبارنیوز با کلیک بر:
http://www.rudbarnews.ir/?p=16545
ملاحظه بفرمایید و یا آن را در سایت آپارات با کلیک بر
ملاحظه بفرمایید. از تلاش شاعر ارجمند همشهری، آقای مهرآیین عزیز در این زمینه بسیار سپاسگزار هستم.
این وبلاگ کوششی برای شناخت شهرستان رودبار زیتون و فرهنگ و گویش تاتي رودبار و روستای جوبن است.